امان از بخل! مومن هیچگاه بخیل نمیشود! یعنی چه؟ یعنی ایمان دارد به آن وعده ی خدا. وعده ی خدا چیست؟ و لله ملک السماوات و الارض.
وعده داده اگر اطعام کنی، جود کنی، و هو یخلفه: او جایش را پر میکند. و مومن وقتی به این ایمان دارد، هیچگاه بخل نمیکند. پس مومن هیچوقت بخیل نیست. اگر دیدید کسی بخیل است، بدانید او مومن نیست!
جبن: ترس آدمی که میترسد، ناقص است؛ ضعیف است؛ کاستی و کمبود دارد. کسی که شجاع است دارا است؛ خط شکن است. کسی هست که از عالم شدن میترسد و کسی هم هست که میگوید برویم ببینیم چه خبر است؟ بعضی اینطورند(جبن دارند) از رفتن در مسیر های رشد میترسند. ولذا عقب می ایستند و جلو نمیروند. به او میگویی بیا بریم کربلا، میگوید میترسم! از چه میترسی؟! میگوید آنجا ناامن است. همه میروند کربلا.(حتی رفیق و رفقایش) اما او یک عمر کربلا نمیرود(بخاطر ترس و جبن) پس این یک نوع نقص است. چون آنهایی که کربلا میروند یک چیزی بهشان میرسد، اما این(شخص دارای جبن) چه؟ این خودش را بخاطر ترس محروم کرده است.
فقر آدم زیرک را در برهان(استدلال) لال میکند. فردی در استدلال قوی است اما این فقر او باعث میشود نتواند حرف بزند. میترسد اگر حرف بزند مردم حرف وی را باور نکنند.