حضرت زهرا سلام الله علیها میاد اینجا دارد گفتگویی بین خانم و امیرالمومنین مطرح میشه که حضرت زهرا می‌فرماید که علی جان ای پسر ابوطالب مثل کودکی که در شکم مادر کز کرده کنج خانه نشستی و همانند افراد متهم به گوشه‌ای نشستی تو کسی بودی که بال‌های باز شکاری( منظور شجاعان عربه) این‌ها را در هم کوبیدی حالا چه جوری بی سلاحان به تو خیانت کردند اون‌هایی که سلاح ندارند به تو خیانت کردند حضرت فرمودند این پس

حضرت زهرا سلام الله علیها بیان می‌کنن سوز دلشون رو و در واقع اتمام حجت می‌کنند که این رو به شما بگم که اگر من این خطبه رو برای شما می‌خونم و راجع‌ به فدک و حقوق غصب‌شده خودم و شوهرم به شما خطاب و عتاب می‌کنم به‌خاطر این نبود که به شما امید داشته باشم که شما به من و همسرم علی چه‌کار کنید کمک بکنید نه ما دیگه

حضرت زهرا سلام الله علیها میفرمایند که بعد از اون همه صحبت میفرماید فدونکوها یعنی پس بگیرید این فدک رو حالا که اینطوریه این فدک رو بگیرید قبلا هم حضرت فرموده بودند این فدک رو شما مانند شتر جهاز آماده و افسار کرده بگیرید و بتازید آخر قیامتی هم هست یا اینجا هم حضرت دوباره میفرمایند فدونکمو ها یعنی فدک رو بگیرید مال شما باشه ولی به شما بگم که آنچنان هم مفت و مجانی برای شما تموم نمیشه میگیرید مصادره میکنید برای

حضرت زهرا سلام الله علیها می‌فرماید: ثم عطفت علی قبر نبی و قالت: آنگاه حضرت متوجه قبر پیامبر شد و فرمودند که یه سری اشعاری رو که این‌ها بیانگر سوز دل و نگرانی روحی اون حضرت بود و خب حالا اینجا اشعاری رو حضرت میسرایند و به زبان جاری می‌کنند که ما به این شعرها دیگه مشغول نمی‌شیم وقتی که میان سمت منزل اینجا دارد که یه گزارشی به ما رسیده که امیرالمومنین سلام الله علیه منتظر آمدن

حضرت زهرا سلام الله علیها می فرماید: و شما آنچه را که خورده بودید؛ بالا آوردید جلسه ی قبل عرض کردیم که دهنشون پر میشه بعد پف میکنن و بیرون اینها یعنی ایمان و اسلام و این همه زحمت کشیده بودید با یه دونه غفلت و یه دونه سهل انگاری و حضور به موقع نداشتن همه رو آوردید بالا وقتی شتر و حیوانات دیگه چیزی رو که خوردن از حلقومشون بالا میارن و داخل دهانشون میارن اینا رو

حضرت زهرا سلام الله علیها به انصار خطاب می کنند بنی قیله یعنی فرزندان قیله، قیله نام زنی بوده که میگن نسل قبیله ی اوس و خزرج به او می رسیده خانم اینجا مخاطبش در حقیقت تمام انصار هستش حضرت به اینا خطاب می کند و می فرماید: من خورد بشم؟ مظلوم واقع بشم از ناحیه ی ارث پدرم باید شرایطی پیش بیاد در حکومت اسلامی،

حضرت زهرا سلام اللّه علیها فرمودند که خب بهانه شما چه بود برای اینکه منو حمایت نکردید آیا بهانه تون این بود که پیغمبر از دنیا رفت  و دیگر شما هیچ وظیفه ای ندارید و چون این بحث مطرح شد حضرت  حالا ما تو طلبگی مون داریم مثلا میگیم جمله معترضه مثلا گاهی اوقات  اسم خدا که میاد خب داریم یه بحثی رو می کنیم اسم خدا میاد  چون اسم خدا خیلی محترمه اینجا یه جمله ای رو

حضرت زهرا سلام الله علیها می فرماید: خدای تبارک و تعالی اعلان کرد این مصیبت رو مصیبت رحلت پیامبر اکرم در اطراف خانه هایتان خب اَفنیه جمع چیه؟ جمع فِنا، فنا به کجا میگن؟ جلوی خانه میگن یعنی قرآن رو جلوی چشم شما شاید کنایه از این باشه که شما گروه مهاجر و انصار در ظاهر قرآن می خوندید و صدای قران از اطراف خونه هاتون بلند بود مگه خدا تو قرآن نفرموده بود؛ اگه پیغمبر

حضرت زهرا سلام الله علیها می‌فرماید چقدر زود و سریع شما حادثه آفریدید  جفتشون اسم فعل هستند یعنی دیروز بود گفتیم اسم فعل مثل فعل  منتها با یه خورده تاکید بیشتر یه خورده تند تره ، به معنای چه قدر سریع چه قدر با عجله چقدر زود شما دور پیغمبر بودید طرفدار حق بودید  ولی یه دفعه عوض شدید روش خودتون رو عوض کردید  شرایط سیاسی شما

خانم مطرح کردند که آیات اینجوری هست پدر من خارج از قاعده نیست و تو قرآن هم هست که انبیاء ارث می برند مباحث عقلی و استدلالی کردن و حالا میخوان مباحث احساسی رو مطرح بکنن یکی از بزرگان آیت اللّه مصباح مثال قشنگی میزدن می فرمودند مباحث عقلی مثل چراغ ماشین می مونه ماشین یه چراغ داره گاز داره ترمز داره؛ حالا این مباحث عقلی چیه ماشین حساب میشه؟