حضرت فرمود که مصیبت وفات شما یا رسول الله خیلی سنگینه ،
لجَیل ،جلیل به معنای بزرگ . ان المصاب بک لجلیل و انه ، همین مصیبت ، همین مصیبت قبل از تو ،بعد از تو کوچیکه،چیزی نیست اما درباره تو همین مصیبت بسیار بزرگه.یعنی بسیار بزرگه ، صبر همه جا خوبه اما نه درباره مثلاً پیغمبر و امام حسین و اهل بیت علیه السلام .
جزع هم همه جا زشته مگر در مصیبت کی؟ امام حسین علیه السلام.
لذا تو مصیب امام حسین می فرماید : اشک نداری تباکی کن، بیقراری کن، بیتابی کن ،آه بکش. نفس المهموم فی حزن الله تسبیح
تو مصیبت ما، تو حزن ما آه بکشی تسبیح هستش ،خدا بهت ثواب ذکر و اینها بهت عطاء می کنه.