روزهای آخرین از زندگانی رسول خدا در نقل هستش که  یه غلامی حضرت داشت به نام ابوالمویحبه حالا شاید کمتر شنیده باشید  و اینجا دارد تو یکی از شب‌ها بنابر یه نقل یه نقل دیگرم بعداً می‌گم  یکی از شب‌ها که بیماری آقا رسول خدا شروع شده بود  نیمه‌های شب آقا رسول خدا با ابوالمیحبه غلام خودشون از خانه خارج شدند به سمت قبرستان بقیع  و اونجا که رسیدن برا مردگان قبرستان بقیع طلب آمرزش کردند 

پیامبر خدا یک لشکر بزرگی را تنظیم می‌کنه سپاه عظیمی رو فراهم می‌کنه  و خب پرچم این سپاه رو فرمانده پرچم این سپاه رو میده دست یک نوجوان  حالا بگیم نوجوانی که داره به جوانی تازه وارد می‌شه  خب این نوجوان اسمش اسامه ، ۲۰ سالشم نیست  بعضی از جاهام هستش که هنوز

آیه سوم سوره مائده رو نگاه بکنید اونجا می‌فرماید الیوم یئس الذین کفرو من دینکم اون روز حالا قرآن میگه الیوم  امروز روزیه که کفار که منظور منافقین باشند از دین شما ناامید شدند که خب حالا رو این قصه عرض کردم باید ایام غدیر مشغول بشیم و بهش بپردازیم خب افرادی که از حذرالموت و یمن اومده بودن از کاروان حج جدا شدند  رفتن سمت وطن خودشون افراد دیگه‌ای که از جاهای دیگه اومده بودن  همه متفرق شدن رفتن حول و حوش ۱۰ هزار نفر با پیامبر برگشتن سمت مدینه  و خب تقریبا یک یکپارچگی درست شده بود در تمام شبه جزیره عرب  همه مسلمان شده بودند و دیگه اون‌هایی که واقعاً دلشون صاف بود  از این اتفاق خیلی خوشحال بودن ببین حالا دیگه اینجا یه اتفاقایی می‌افته نمی‌دونم اسمشو چی باید بزاریم

پیامبر خدا یه مقداری که حرکت کردن رسیدن به یه نقطه‌ای  جبرئیل نازل شد و عرضه داشت که یا رسول الله بلغ ما انزل الیک من ربک و ان لم تفعل فما بلغت رسالة   خبر اینجوری پخش شده بود که پیامبر هی صحبت از رفتن می‌کنه  یه شوری درست شده بود یه هیجانی درست یه جوی درست شده بود  از کشورهای دیگه قطعاً هر سال میومده هر سال میومد از کشورهای دیگه  خب این موضوع رو جبرئیل با این آیه مطرح کرد که اگر  ابلاغ نکنی اون چیزی که از پیش خدا به سوی تو آمده  اگر این رو ابلاغ نکنی خب رسالت رو انجام ندادی نه تکمیل نکردی  اصلاً رسالتتو انجام ندادی اصلا رسالت انجام نشده

پیامبر خدا محرم شدند و خب چون قربانی داشتند و با اون‌هایی که قربانی نداشتند حجشون فرق کرد تفاوت شد و در واقع مال اونا شد عمره مال حضرت شد تمتع  اینجا ببینید اعمال عمره که مال اونا به پایان که رسید پیامبر راضی نبود که  در فاصله عمره و اعمال حج در خانه کسی به سر ببره  این احتیاط رو به نظر شما برای چی داشتن آقا رسول خدا مکه که خونه اونجا زیاد بود اما حضرت ترجیح دادن که بیرون مکه یه خیمه‌ای بزنند  برن بیرون مکه اونجا مثلاً استراحت بکنن یا شب مثلا اونجا بخوابند  داخل مکه تو خونه‌های مردم مکه نباشند به نظر حقیر اینه که چون سال آخر حضرت هست 

امیرالمومنین علی علیه السلام مامور میشند به سمت یمن  و حالا اونجا معجزاتی که از حضرت صادر می‌شه باید یه وقتی ایشالله حالا الان که دیگه نمی‌شه  منتها تو یه دوره جدیدی بحث شد اینا رو تو اون قالب بیاریم  که حضرت اونجا چه معجزاتی داشتند که سبب می‌شه این‌ها یک روزه این خودش حالا بحث مهمیه  یک روزه این‌ها همه مسلمان بشند و خب مولا علی علیه السلام  حرکت می‌کنه سمت مکه بعد از اینکه کارش تموم میشه حرکت می‌کنه سمت مکه  و خب جالب اینجاست عده ی کثیری از مردم یمن هم شرکت می کنند امیرالمومنین وقتی متوجه میشن که خب پیامبر خدا قصد شرکت در حج داره  و این حج آخر رسول خدا هست معروف به حجة الوداع  که خود مولا علی علیه السلام حرکت می‌کنند تا خودشونو برسونند به آقا رسول خدا

امیرالمومنین قبل از اینکه پیامبر خدا به مکه برسند  در یمن بودن خب بعد از یمن که برمی‌گردند با خودشون پارچه میارن که بین مردم بین اون سپاهیان امیرالمومنین اختلاف می‌شه  این پارچه‌ها از کجا میاد؟ از اینایی که اومدن قول دادن مسیحیایی که قول دادن که هر سال پارچه بدند  از نجران میاد نجران نزدیک یمنه یه سری پارچه ها رو امیرالمومنین  میگیره میاره برا آقا رسول خدا که بعد قبل از اینکه برسند به آقا رسول خدا 

منطقه باصفای نجران ۷۰ تا دهکده تابع خودش که این‌ها در مرز حجاز و یمن قرار دارند  اما در اول طلوع اسلام این نقطه تنها منطقه مسیحی نشین حجاز هست  که از بت پرستی به دلایلی دست کشیدند رو آوردن به آیین مسیحیت  خب پس اینا بت پرست بودند بعداً شدن مسیحی که خب پیامبر همون طوری  که نامه به سران کشورها به دولت‌ها و مراکز مذهبی جهان می فرسته  یه نامه هم به نجران می‌فرسته که حالا اسقف نجران ابو حارثه هست  و اون‌ها رو دعوت به اسلام می‌کنه متن نامه اینه به نام خدای ابراهیم اسحاق و یعقوب  این نامه‌ای است از محمد پیامبر خدا صلی الله

اولین اتفاق مهم در سال دهم هجرت این هست سوگ ابراهیم  ابراهیم پسر آقا رسول خدا که ببینید پیامبر خدا فرمود  ابراهیم عزیز کاری از ما برای تو ساخته نیست تقدیر الهی هم بر نمی‌گردد  فرمود ابراهیم عزیز چشم پدرت در مرگ تو گریانه  و دل پدرت محزون و اندوهباره ولی هرگز حرفی که باعث خشم خدا بشه به زبان جاری نمی‌کند  دلم می‌سوزه گریه‌ام می‌کنم اما شرک حرف‌های مشرکانه و حرف‌های کفرآمیز نمی‌زنم اگر وعده صادق و محقق الهی نبود که ما هم به دنبال تو خواهیم آمد  در فراق و جدایی تو اگه اون وعده نبود در فراق و جدایی تو بیش از این گریه می‌کردم  و غمگین می‌شدم ولی چون خیالم راحته که منم به تو ملحق می‌شم  پس گریم کمه اونقدر نیست خیلی نیست اگه می‌دونستم بهت ملحق نمی‌شم

بعد از جنگ تبوک  و بعد از اون ضرب شصت محکم بر دهن منافقین و تخریب مسجد ضرار و حالا اون اقتدار مسلمان‌ها جلوه کرده هرجا دشمن اقتدار می‌بینه