از امام کاظم علیه السلام روایت هست که فرمود : گوشت ماهی بخورید که اگر بدون نان بخورید کافیه . پس ببینید تو روایات توصیه شده که می خواهید سیر بشید بدنتون قوت بگیره حتماً نون بخورید.  منتها اینجا می‌فرماید که ، اگر بدون نون هم ماهی خورده بشه کافیه . انقدر قوت داره و اگر با نون بخورید گواراست . در حدیث دیگه هستش که فرمود : ماهی تازه چربی بدن رو آب می‌کند.  تو حدیث دیگه هستش که ، کسی به امام حسن عسکری علیه السلام نوشت اگر حجامت کنم صفرام به هیجان میاد  و اگر حجامت نکنم این خونم غلیظه و بدنم رو آزار میدهد  چیکار کنم ؟ آقا فرمود : خب حجامت بکن بعد از اون ماهی تازه‌ای که با آب و نمک کباب کردند اینو بخور ، به دستور آقا عمل کرد حالش خوب شد عافیت پیدا کرد تندرستی پیدا کرد.

از امام صادق علیه السلام هست که فرمود :  نون رو گرامی بدارید پرسیدن گرامی داشتن نان به چی آقا ؟ حضرت فرمود : وقتی نون رو بر سر سفره دیدید بخورید دیگه منتظر غذای دیگه نباشید بی احترامی به نونه که آقا نونو گذاشتن تو سفره شما هنوز داری نگاه می‌کنی  که ببینی کی پلو رو میارن کی خورشت رو میارند.  احترام این نون اینه که وقتی دیدی نونو دیگه شروع کنید

آیه نازل شد ، و منهم الذین یو ذون النبی و یقولون هو اذن یه عده‌ ای هستند میگن پیغمبر گوش هستش یا رسول الله بهشون بگو ، اذن خیر لکم یومن بالله   پیغمبر گوش دادنش به نفع شماست چرا پیغمبر به خدا ایمان داره مومن ها رو تصدیق می‌کنه برای هر کس از شما که ایمان بیاره پیغمبر مایه رحمته و اونایی که رسول خدا را آزار میدند اذیت می‌کنند ،  لهم عذاب العلیم  براشون عذابی هست دردناک.  حالا این آیه رو یه جورایی دیگه هم تفسیر کردند ، مثلاً شیخ طوسی در سبب نزول این آیه میگه منافقین حرف‌هایی که می‌خواستند می‌زدند بعد می گفتند اگر سخنان ما بعداً به گوش پیغمبرم رسید ما میریم ازش عذرخواهی می‌کنیم چون پیغمبر گوش محضه ، زودباوره تا بهش بگی یا رسول الله فلان قبول می‌کنه رحمة العالمین هستش بیین اینجوری هم تفسیر می کردند.  ابن اسحاق میگه که آیه درباره یه شخصیه که مثلاً قیافش اینجوری بود اینطوری بود اونجوری بود بعد من هر چی دلم بخواد به پیغمبر میگم بعد میرم پیشش عذرخواهی می‌کنم قسم می‌خورم اونم فوراً قبول می‌کند

می فرمایند این غذاهایی که ریخته می شود اطراف سفره خوردن اینا چه آثاری دارد ، چه برکاتی دارد ؟ ببینید اعتنا کردن به این جور چیزها بالاخره نعمت خداست دیگه از تو بشقاب ریخته تو سفره این رو شما باهاش چیکار می‌کنید ؟ چهارتا برنج ریخته تو سفره حالا یه وقتی ریخته میشه رو فرش ، بعد فرش هم چون محل پا و اینجور چیزهاست کثیفه شما میگی از نظر بهداشتی اشکال دارد خوردنش و من با اون کاری ندارم منتها اینهایی که ریخته میشه یه جایی که تمیزه قابل‌ خوردنه این خوردن اینجور چیزها توجه به اینجور چیزها می‌خوایم ببینیم چه آثاری و چه برکاتی داره؟  ببینید تو احادیث معتبر داریم که حضرت امیر علیه السلام فرمودند : غذایی رو که از سفره بیرون می‌افته بخورید خوردن اون برای هر کی به اون بطلبه به اذن خدا شفا هر دردیه. همونی که شما بخوری با نیت خدایا بارالها من این یه تکه ریخت بیرون از بشقابم تو سفره ریخته این رو جمع می کنی میگی خدایا بارالها این درد مرا تسکین بده امیر المومنین میگه خود این شفاست. خود این داروست ، همون چهارتا برنجی که از بشقابت می ریزه خود این دارو میشه برات. 

در سایر آداب غذا خوردن می‌فرماید که به سند صحیح از نبی مکرم محمد مصطفی صلی الله علیه و آله و سلم نقل شده که :  کسی که بر سر خانی بنشینه خان یعنی سفره  کسی که بر سر سفره‌ای بنشینه که تو اون سفره شراب بخورند حالا خودش نمی‌خوره‌ها  منتها یه عده‌ای دارن سر اون سفره شراب می‌خورند فرمود اگر کسی بشینه بر سر سفره‌ای که شراب می‌خورند  ملعونه نباید این کارو بکنه . حالا من الان می‌شنوم خیلی از جاها مثلاً عروسی هست خوب از این ها هم پخش می‌کنند  بعد طرف میگه من نمی‌خورم ، ببینید روایت رو براش بخونید گفت من نمی‌خورم دیگران می‌خورن و اینا شما روایت رو بهش بگید.  در یه حدیث معتبر دیگه از اون حضرت نقل شده ،  هر کس به خدا و روز قیامت ایمان داره چیزی

تو روایات معتبر هستش که حضرات معصومین علیهم السلام فرمودند که هر وقت سفره پهن شد سفره رو پهن کردند بسم الله بگید شروع به غذا که کردید بسم الله بگید بسم الله علی اول هی و آخر هی بسم الله بر اولش و آخرش  سفره رو هم که جمع کردند بگید الحمدالله خدایا شکرت الحمدالله   این خودش شعور ، معرفته که من سر سفره الهی نشستم سر سفره نعمت هستم خدای تبارک و تعالی من رو قابل دونسته این لقمه رو به من داده این لطف رو به من کرده خود این شعور معرفته.مهمونا گفتند که این ارزشش چقدره قیمتش چقدره جناب ابراهیم علی نبینا و آله و السلام فرمودند که قیمت این بزغاله قیمت این گوساله بریان اینکه شما وقتی می‌خواید شروع بکنید بگید بسم الله و موقعی هم که غذاتون تموم شد سیر شدید

جبرئیل اومد گفت یا محمد جبرئیل اومد گفت امر خلافت رو تمامش کن یا رسول الله تمام کن جبرئیل گفت پیغمبر فرمود برادر جبرئیل شنیدی نقشه های این منافق هارو شنیدی این منافقا چی بهم می گفتند میگه جبرائیل بالا رفت  به روایت غیرحظیفه میگه پیغمبر در منا منبررفت ، رفت بالا منبر خطاب کرد ای گروه مردم مهاجرا انصار من پیغمبر اکرم بعد از خودم در بین شما دو چیز میزارم اگر متابعت این دو چیز رو بکنید هیچ وقت گمراه نمی شوید کتاب خدا این کتاب و اهل بیت من. خدا حفظ کنه این قاری قرآن ما آورده بودیم مسجد معروفه می‌گفت کشور ما کشور قرآنی نیست حضرت عباسی ماها کشورمون قرآنی نیست اون می‌گفت نیست ، منم میگم نیست کشور ما کشور قرآنی نیست حتی یه جاهایی اینجوری بهتون یواشکی بگم کشور مون کشور اهل بیتی هم نیست. پیغمبر فرمود من دو چیز میزارم و اگر با اینا نباشید بیچاره می شید

خب آقا رسول الله که از دمیدن فوت کردن در خوردنی‌ها و آشامیدنی‌ها منع کردند گفتند بپرهیزید از فوت کردن ، فوت نکنید دیدید غذا داغ به بچه هاتون یاد بدید که فوت نکن.  حالا بعضیا مثلاً می‌بینن غذا گرمه یه خورده پنجره رو باز می‌کنن مثلا هوا بخورد.یکی دیدم چایی داغ بود آب ریخت توش خنک بشه و فوت نمی کرد.  امام صادق علیه السلام از سه تا فوت کردن فرمودند که سه تا فوت کردن مکروهه ، خوب نیست  یکی. فوت کردن در گره‌ها و افسانه‌ها 

علامه مجلسی رحمة الله علیه می فرماید سنت است ، سنت است یعنی مستحب است. مستحب است که به دست راست غذا بخوریم و سر سفره دو زانو بنشینیم. و خوابیده هم چیزی نخوریم که این صفت  متکبرین و شیاطین و اینهاست که خوابیده گاهی اوقات دراز می‌کشند بعد غذا رو می‌ریزند تو دهن شون خودشون هم نه دیگران می‌ریزند پس مستحبه که دو زانو بشینه و خوابیده چیزی نخورد. اما اگر به دست چپ تکیه کنه باکی نیست یعنی بر پای چپ بشینه و زانوش رو پای چپ قراربده بعد دست چپش هم تکیه گاه قرار دهد.

پیغمبر خدا دستور داد حرکت بکنند سمت مدینه حالا اینجا چند تا روایت هست ، یکی اینکه مسعود ابن ناصر سجستانی تو کتاب ولایت روایت کرده که ؛ ابن عباس میگه وقتی در جحفه رسیدیم جبرئیل نازل شد و گفت که یا رسول الله به مردم بگو حضرت هم صدا زد مردم رو گفت که آیا من اولی نیستم به مومنان از جان‌های اون‌ها؟ گفتند بله یا رسول الله شما اولی هستید. حضرت فرمود : پس من کنت مولا فهذا علی مولا اللهم وال من والاه خدایا دوست بدار هر کسی رو که علی رو دوست داره و عاد من عاداه