عنوان بصری از امام صادق علیه السلام سوال میکنند در رابطه با حقیقت عبودیت فرمودند سه چیز حقیقت عبودیته اول این است که اینکه بنده خدا برای خودش درباره اونچه که خدا بهش سپرده ملکیتی نبینه نگه مال من بعضی از بزرگواران بودند که از وقتی که متوجه میشن که قصه چیه دیگه تا آخر عمر یکبار کلمه من رو بکار نمی برند حضرت می فرمایند که این که بنده اصلا نبیند در اون چه که خدا بهش سپرده حالا ماها چجوری حرف می زنیم خونه من کتاب من پول من همه رو قائلیم که مال ماست ولی خدا میفرماید ولله ملک السماوات و الارض ملک مال خداست بعد حضرت میفرماید اصلا بنده که ببخشید براش ملکیتی نیستش که عبد و اونچه که در دست عبد هست همش مال خداست مال رو چی بدونه مال خدا بدونه مثلا بعضی از خانمها تو خونه میگن اینو بنداز بره اونو بنداز بره آخه این که میگی بنداز بره مگه مال توئه این مال کیه خداست اصلا اگر آدم این نگاه رو داشته باشه بعد یه جهان دیگه ای میشه مثلا وسیله سالمه میگه اینو بنداز بره این مال خداست باید به مصرف در بیاد تو نمیتونی به مصرف در بیاری باید بدی به یکی دیگه این گناهه مالیت داره مالیتشم مال تو نیست مال خداست پس ببینید حضرت اینجا می فرماید و در اون جایی که خدا اونها را امر کرده این مال رو قرار بده وضع بکنه قرار بده ببینه خدا کجا دوست داره این مال قرار داده بشه همونجا قرار بده مورد استفاده برسونه بعد حضرت میفرماید که خدمتتون عرض بکنم و اینکه بنده خدا برای خودش مصلحتاندیشی نکنه من یاد این فرمایش حاج آقا مرتضی تهرانی میافتم که میفرمود
پدر من میخواست چله نشینی کنه یه نورانیتی بگیره
بعد خلاصه روزا رو روزه میگیره چله شبا هم عبادت میکنه
ریاضت اینجوریه چله نشینی اینجوریه تو این چهل روز گوشت نباید بخوره
غذاهای لذیذ و اینجور چیزها نباید بخوری ترک حیوانی کنی
بعد روز چهلم دو سه