بسم الله الرحمن الرحیم
داستان حضرت زکریا و یحیی علیهما السلام _ قسمت دوم
در رابطه با حضرت زکریا و یحیی علیهما السلام چندین روایت و آیه خدمتتون عرض می شود
امام باقر علیه السلام می فرمایند که ولادت حضرت یحیی پنج سال بعد
از بشارت حضرت زکریا اتفاق افتاد یعنی بشارتی که داده شد پنج سال بعدش ولادت صورت گرفت خب در یک
حدیث معتبر دیگر از امام صادق علیهالسلام هست وقتی که
بشارت داده شد به حضرت زکریا علیه السلام اون حضرت یقین نکرد که این ندا از جانب حق تعالی است یا نه
مثلا احتمال می داد که از جانب شیطان باشه ولذا از خدا یه آیتی یه علامتی درخواست کرد که یک نشانه ای
که حقیت این وعده برای من ظاهر بشه حق تعالی وحی کرد که ای زکریا
آیت تو نشانه برای تو اینه که بدون هیچ آزاری بدون هیچ علتی سه روز با
کسی سخن نمیتونی بکنی وقتی این حالت برای او درست شد فهمید که این
صدا از جانب خدای تبارک و تعالی بوده و در اون سه روز سخنی که با مردم
می گفت اشاره می کرد و با اشاره متوجه
می کرد ببینید آیه قرآن رو ؛ پروردگارا خدایا قرار بده برای من علامتی
خب بدونم خطاب شد ای زکریا علامت تو اینه که نمیتونی سخن بگی با مردم
تا سه شب در حالی که تو صحیح باشی لال نباشی مریضی نباشه
و این آیه و نشانه ای بود بر این حقانیت و درستی این مطلب
در ادامه می فرماید جناب زکریا بیرون آمد از محراب نماز و اشاره کرد بسوی آنها و تسبیح بگید خدای خودتون رو
یا اینکه منظور از تسبیح و اینها همون نمازی که معروف اونها بوده در بامداد و پسین میگن خر روز از
غرفه خودش آن بزرگوار بیرون آمد در وقت نماز صبح بود و در مثلا نماز خفتن اذان می گفت بنی اسرائیل هم
وایمیسادن با اون نماز می خوندن و اون موعود که رسید دیگه اون بزرگوار
خارج شد با اشاره به اونها فهماند که بلندشو نماز بخوان و سه روز
با این حال اونها رو دعوت می کرد در ادامه می فرماید که تقدیر کلام اینه گه
پس یحیی را به لو عطا کردیم اینجا انگار چیزی حذف شده این قسمت ها
نیامده و حالا ما خدمتتون عرض می کنیم تقدیرش اینه که یحیی بعد از اینکه به او
عطا کردیم و او رو به حد کمال رسوندیم و وحی فرستادیم بسوی او که ای یحیی
بگیر کتاب رو تورات رو و به قوت روحانی
که به اون قوت روحانی که ما به تو عطا کردیم یا به جد و اهتمام بگید و عزم کن
بر عمل کردن به اون و عطا کردیم به او پیغمبری رو در وقتی که او کودک بود
گفتند سه ساله بوده بعضیا گفتند مراد از حکم حکمت و دانایی همچنان که از
حضرت رضا علیه السلام منقول است در تفسیر این آیه که کودکان حضرت یحیی رو تکلیفدبه بازی کردند
حضرت یحیی تو جواب این بچهها گفتش که من برای بازی کردن خلق نشدم
موید همین مطلب یک روایت دیگر هم هست که میگه علی بن اثبات میگه
به خدمت امام محمد تقی امام جواد علیهالسلام رفتم در وقتی که خب
اون حضرت کودک بودند قدو قامت کوتاهی هم داشتند میگه من تأمل کردم در قامت امام جواد دیدم خیلی عجیبه
قد کوتاه بعد مثلا یک کودک میخواستم همه اینها رو حفظ کنم ضبط کنم
تو خیال خودم و بیام برای اهل شهرم که مثلا حالا مصر باشه نقل بکنم
میگه یک مرتبه امام جواد علیهالسلام به من فرمود ببین خدا در امامت بر مردم حجت تمام می کند همچنان که در
پیغمبری حجت رو تمام میکند و همچنان که گاهی پیغمبری رو در چهل سالگی میده و گاهی هم در کودکی میده
همچنان که حضرت یحیی رو داد خدای تبارک و تعالی
منظور از حکم اینجا یعنی پیامبری ، می خوایم بگیم که روایت فهمیده میشه که حکم اینجا منظور پیامبری
نه اون حکمت و دانش و اینها . بعد امام جواد فرمود ببین پس در امامت هم
گاهی در بزرگی گاهی در خردسالی حالا خدا اینو اینجور می کنه
شفقت و مهربانی و رحمتی از خودمون شامل حال یحیی کردیم
یا اینکه حالا بگیم اینجوری معنی بشه او رو مهربان بر بندگان خودمون قرار دادیم و پاکیزگی از گناهان یا اینکه بگیم
نمو در اعمال شایسته با این که کودک بود اما اعمال شایسته ای انجام می داد یا اینکه توفیق صدقات و ذکات رو به او دادیم و اون
بزرگوار متقی و پرهیزکار بود از هر چیزی که پسندیده ما نیستش
و در یک حدیث معتبر دیگه ای از امام باقر علیه السلام هست که حضرت می فرماید
لطف الهی نسبت به او به مرتبه ای بود که هروقت یارب می گفت حق تعالی
می گفت لبیک ای یحیی ببینید چقدر عظمت چه شکوهی چه جلالتی داشت
این آقا و پیش خدا خیلی ارج و قرب داشت و نیکوکار بود نسبت به پدر
نسبت به مادر خودش و تکبرکننده نسبت به پدر و مادر نبود
چقدر خوبه انسان نسبت به پدر و مادرش خضوع داشته باشه تکبر نکنه
سلام ما بر یحیی یااینکه بگیم سلامتی ما از برای اوست در روزی که متولد شد
در روزی که از دنیا رفت و روزی که زنده خواهد شد و از قبر مبعوث خواهد شد
این بخشی از آیات بود که خدمتتون تقدیم کردیم تا جلسه آینده
والسلام علیکم و رحمة اللّه و برکاته
