بسم الله الرحمن الرحیم
داستان حضرت زکریا و یحیی علیهما السلام _ قسمت سوم
در رابطه با حضرت زکریا و یحیی علیهما السلام چند آیه و روایت دیگر رو تقدیم می کنیم
آیه قرآن می فرماید؛
یا رسول الله یاد کن زکریا رو آن هنگامی که ندا کرد پروردگار خودش رو
که پروردگارا من رو تنها و بی فرزند قرار مده و تو بهترین وارثان هستی
ما هم اجابت کردیم دعاهای زکریا رو و ما بخشیدیم به او یحیی را
و خانم او رو هم اصلاح کردیم حالا روایت علی بن ابراهیم هم هست که می فرماید
این زن حائض نمیشد و در اون وقت خب حائض شد.
یک روایت قشنگ هست به روایت معتبر منقول است که سعد بن عبدالله از
صاحب الامر علیه السلام سوالی چند کرد در وقتی که امام زمان کودکی بود و در
دامن امام حسن عسکری علیه السلام نشسته بود از جمله اون سوالها همین بود که پرسید از تعویل ک ه ی ع ص
حضرت حجت علیه السلام فرمودند این حروف از خبرهای غیب است که خدای عزوجل بنده خودش زکریا رو
بر این حروف مطلع کرد و از برای محمد صلی الله علیه و آله و سلم هم این حروف رو خبر داد و این قصه چی بوده؟
ببینید این روایت مال امام زمان علیه السلام است و انشاءالله اهتمام بکنیم
و توجه ویژه بکنيم به این قصه که حضرت صاحب الامر علیه صلوات و السلام
می فرمایند زکریا از خدای عزوجل سوال کرد که خدایا بارالها نام هاي آل عبا
صلوات الله علیهم اجمعین رو به من یاد بده جبرئیل نازل میشه این نامهای مقدس
رو تعلیم او میکنه حضرت زکریا سلام الله علیه هروقت نام شریف محمد علی و
فاطمه و حسن صلوات الله علیهم اجمعین رو به زبان می آورد یک دلگیری و یک
اندوه و المی که در دلش بود از دلش می رفت مثلا دلش شاد میشد یه بهجت
و سروری به قلبش می اومد وقتی نام حسین علیه السلام رو که یاد می کرد و به زبان می آورد
گریه در گلوی او گره میشد و آنقدر گریه می کرد دارد نفسش تنگ
میشد یه روزی مناجات کرد گفت خدایا چرا این چهار تا بزرگوار رو که من
یاد میکنم غم ها از دلم بیرون میره دلم گشاده میشه اما وقتی نام حسین میاد
دیده ام گریان میشه دلم محزون میشه آه و ناله ام بلند میشه خدای عزوجل واقعه کربلا رو به او وحی کرد همچنان که می فرماید ک ه ی ع ص
که ببین ای زکریا کاف اشاره است به کربلا ها اشاره است به هلاکت عترت رسول صلی الله علیه و آله و سلم در اون صحرا
خشک و بی آب و علف در صحرای کربلا و یا اشاره است به یزید علیه اللعنه و العذاب الشدید که ظلم کننده بر حسین
علیه السلام و عین عطش و تشنگی اون حضرت هست و صاد صبر امام حسین علیه السلام و اهل بیت امام حسین علیه السلام.
خب حضرت زکریا اینها رو که شنید سه روز از محراب خودش بیرون نیومد
و منع کرد آمدن مردم رو به نزد خودش و رو آورد به گریه و فغان و نوحه و مرثیه خواندن و اینها
بر مصیبت آقا اباعبدالله الحسین علیه السلام و همش تو مناجاتش می گفت
الهی آیا به درد میاری دل بهترین جمیع خلقت رو از مصیبت فرزندش حسین
آیا این مهنت رو به ساحت عزت او فرود میاری آیا جامه ی رخت عزا رخت ماتم
رو بر تن علی و فاطمه میخوای بکنی
آیا شدت این درد و مهنت رو بر عرصه ی قرب و منزلت آنها وارد خواهی کرد
پس می گفت الهی روزی من هم فرزندی بکن تو همین پیری دیده من رو به
اون روشن کن که وقتی به من عطا کردی من رو به محبت او شیفته کن پس
دل من رو به مصیبت اون فرزند به درد بیار همچنان که دل محمد صلی الله علیه و آله و سلم حبیب خودت رو به
مصیبت فرزندش حسین علیه السلام به درد آوردی خدای عزوجل این هنگام
بود که یحیی رو به او عطا کرد و به مصیبت او دلش رو به درد آورد
و امام زمان می فرماید مدت حمل یحیی در شکم مادر شش ماه بود مدت حمل
امام حسین علیه السلام هم شش ماه بود این از روایت امام زمان علیه السلام
که در احتجاج کمال الدین هم آمده.
اما به سندهای معتبر و صحیح بسیار از امام باقر علیه السلام و امام صادق صلوات الله علیهما منقول است که
وقتی پیش یحیی علیه السلام ببینید منقول اینه که قبل از حضرت یحیی علیه السلام کسی به این نام مسما نشده
بود همینطور نام امام حسین علیه السلام قبل از امام حسین کسی
به نام حسین علیه السلام مسما نشده بود در روایت می فرماید پی کننده ناقه
صالح ولدالزنا بود کشنده حضرت یحیی علیه السلام ولد الزنا بود
کشنده امیرالمومنین علیه السلام ولد الزنا بود کشنده امام حسین علیه السلام ولد الزنا بود
و نمی کشد پیغمبران و اولاد شأن را مگر فرزندان زنا و گریه نکرد زمین و آسمان مگر بر یحیی و حسین علیهما السلام
و آفتاب هم بر اونها گریست گریستن آفتاب این بود که سرخ طلوع می کرد
و سرخ غروب می کرد و این هم بند آخر از روایت که خیلی جالب هست
امام سجاد علیه السلام از ايشان منقول است که فرمودند
با پدرم حسین علیه السلام وقتی به کربلا می رفتین تو هيچ منزلی فرود نمی اومدیم و بار نمی کردیم
مگر اینکه اون حضرت یاد حضرت یحیی می کرد تو همه ی این منازل که از مکه تا کوفه باشه
همش هرجا می نشستیم پدرم حسین علیه السلام می فرمود
که از پستی و بی قدری این دنیا نزد خدا اینه که سر یحیی بن زکریا رو بعنوان هدیه فرستادند برای فاحشه ای از
فاحشه های بنی اسرائیل خب این حالا می تونه اشاره ای باشه به این که
من هم مانند یحیی سرم بریده خواهد شد و سرم رو به نزد فرزند زنا
خواهند برد. امیدوارم که انشالله موفق و موید باشید تا انشالله در جلسه آینده
خدمتگزار باشیم.
والسلام علیکم و رحمة اللّه و برکاته
